آموزش زبان مهم است از آن باب که وسیله‌ای برای بیان اندیشه و احساس ابزاری برای انتقال میراث فرهنگی است.
شک نیست چنین وسیله‌ای هر قدر کامل‌تر و غنی‌تر و هرچه اندیشیده‌تر باشد مهم‌تر است. و در این جاست که مادر نخستین کسی است که طفل چشم به او می‌گشاید و نخستین کلمه را از او یاد می‌گیرد و طفل در دامان مادر چنین وسیله و ابزاری را به‌دست می‌آورد.
● شیوه‌های پیش از تکلم
کودک پیش از تکلم از سه شیوه برای فهماندن غرض و منظور خود استفاده می‌کند. این شیوه‌ها عبارتند از: گریه و فریاد، ادای صداهای نامشخص و اشارات. (مهم‌ترین قسمت همان شیوه دوم است زیرا پس از چندی به‌صورت صداهای مشخص و بامعنا یعنی لغات در می‌آید.)
۱) گریه و فریاد
در روزهای نخست زندگی بیشتر صداهایی که از کودک شنیده می‌شود به‌صورت گریه و فریاد است.
در هفته اول نوزاد در فواصل نامنظمی گریه، می‌کند. نوزاد بدون هیچ گونه علت ظاهری گریه می‌کند اما یک مرتبه گریه یا خود به خود و یا در نتیجه توجه مادر قطع می‌شود.
۲) صداهای غیرمشخص
در ماه‌های اول زندگی علاوه بر گریه صداهای نامشخص دیگری شنیده می‌شود . چه خوب است بدانیم که این صداها عمومیت دارند و در تمام اقوام و ملل و نژادها دیده می‌شوند به‌طوری که حتی کودکان کر نیز اینگونه صداها را از خود درمی‌آورند.
کودک اغلب هنگامی که تنها است، این صداها را از خود درمی‌آورد. شنیدن صدای کودک برای خود او لذتبخش است و به همین خاطر است که اغلب با شنیدن صدای خود تبسم می‌کند و گاهی نیز می‌خندد.
کودکان ناشنوا نیز در ابتدا مانند کودکان سالم اینگونه صداها را ایجاد می‌کنند ولی چون صدای خود را نمی‌شنوند تا از آن لذت ببرند پس از چندی دست از ایجاد صدا برمی‌دارند.