کودکانی که احساس کاملا خوبی نسبت به خود دارند زمان کوتاه‌تری را برای کنار آمدن با تعارضات و فشارهای زندگی صرف می‌کنند. شاد هستند و از زندگی لذت می‌برند. این دسته از کودکان واقعیت‌ها را دیده و به‌طور کلی خوشبین هستند.
– در موقعیت مناسب بدون شک و تردید نقش رهبری را به عهده می‌گیرد یا لااقل در بعضی موقعیت‌ها انتظار رهبر شدن را دارد.
– مهارت‌های حل مساله در این کودکان قوی‌تر است و برای حل فشارها و مشکلات روزمره زندگی از روش‌های مختلف و مناسبی استفاده می‌کنند.
– همیشه علاقه‌مند به شروع فعالیت جدید است.
– نارضایتی خود را بدون سرزنش کردن دیگران و خود بیان می‌کند.
– نقاط قوت و ضعف خود را می‌شناسد.
اما کودکی که اعتمادبه‌نفس پایین دارد تمایلی برای امتحان کردن کارهای جدید ندارد.
او درباره خودش به صورت منفی صحبت می‌کند و جملاتی مانند «من خوب نیستم» یا «من نمی‌توانم کاری را درست انجام دهم» یا «هیچکس به من اهمیت نمی‌دهد» را عنوان می‌کند.
تحمل او در مقابل ناکامی پایین است، زود تسلیم می‌شود و منتظر کمک از طرف دیگران است. این گونه کودکان در مواجهه با مشکلات مکرر ضعیف‌تر نیز می‌شوند و در مقابل با فشارهای زندگی اولین عکس‌العمل آنها«من نمی‌توانم» است. آنها نسبت به خود، اطرافیان و زندگی غالبا بدبین هستند.
با استفاده از روش‌های زیر والدین می‌توانند اعتمادبه‌نفس کودک خود را تقویت کنند:
– به فرزندتان توجه کنید، به صحبت‌های او گوش کنید و از نصیحت کردن او بپرهیزید.
– محبت خود را به کودک نشان دهید و به او بگویید که چقدر دوستش دارید.
– به کودک خود احترام بگذارید و اگر کودک برای خودش احترام قائل نشد اورا تصحیح کنید.
– انتظارات خود را با سن، هوش، توانایی و مهارت‌های کودک تطبیق دهید.