۱) محدویت‌هائی برای کنترل پرخاشگری وضع کنید و آنها را با کودک در میان بگذارید.
۲) مدل‌های پرخاشگری را به حداقل برسانید. می‌توانید از راه‌کارهای زیر استفاده کنید:
الف) ساعاتی را که کودک فیلم‌های خشونت‌آمیز تلویزیونی می‌بیند، محدود کنید.
ب) فیلم‌ها، تصاویر و روزنامه‌های موردنیاز کودک را به دقت انتخاب کنید.
ج) الگوهائی را در اختیار کودک بگذارید که پرخاشگرانه نباشند.
د) همکاری، مسئولیت و پی‌گیری مسائل مورد علاقه را با دادن مسئولیت به کودکان تشویق کنید.
ح) همراه کودک برنامه‌ای تلویزیونی را ببینید و صحنه پرخاشگرانه آن را تفسیر کنید.
۳) همدلی را افزایش دهید. آگاهی کودک را نسبت به رنجی که بر اثر پرخاشگری او در افراد یا حیوانات به‌وجود می‌آید، افزایش دهید.
۴) رفتارهائی را که مغایر با رفتار پرخاشگرانه است، تقویت کنید.
۵) به‌جای کودک پرخاشگر، به کودکی که به وی پرخاش شده توجه کنید.
۶) نحوه ارتباط کودک را با افرادی که با او زندگی می‌کنند، مورد بررسی قرار دهید.
۷) اگر قرار است کودک به‌دلیل رفتار خشونت‌آمیزش تنبیه شود، بهتر است به طریقی باشد که منجر به حمله انتقامی و تلافی‌جویانه از طرف کودک نشد.
۸) فرصت تخلیه هیجانات را برای کودک فراهم کنید.
۹) مباحث گروهی یا خانوادگی را که تأکید بر همکاری با دیگران دارد، به‌کار گیرید.
۱۰) همکاری، مسئولیت و پیگیری مسائل مورد علاقه را با دادن مسئولیت به کودکان تشویق کنید.
۱۱) برای مهار رفتار کودکان، فنون محروم‌سازی ممکن است تا حدودی مفید واقع شود. بنابراین رفتارهای پسندیده را به وضوح تشریح کنید و پاداش‌ها و کیفرهای آنها را بیان نمائید.
۱۲) فعالیت‌های ساعتی او را در صورت امکان با همراهی کودک دیگر طراحی کنید.
۱۳) از تنبیهات بدنی پرهیز کنید.
۱۴) علت رفتار پرخاشگرانه وی را بیابید.
۱۵) ثبت وقایع روزانه، بازی درمانی، بازی‌های جالب، جمله‌سازی و گوش‌دادن فعال ممکن است به‌عنوان کمکی در جهت درک کودکان خشن به‌کار گرفته شود.
۱۶) به کودک بفهمانید که با هر رفتار خشونت‌آمیز، خود را از شما بیشتر دور می‌کند.
۱۷) از کودک پرخاشگر بخواهید الگوی مطلوبی برای خود بیابد و فهرستی از رفتارهای الگو را در کوتاه‌مدت اجرا نماید.
۱۸) برای رفتارهای مطلوبش جایزه‌ای به او بدهید و برای اعمال نامطلوبش ممنوعاتی به‌کار ببرید مثل ندیدن برنامه کودک اما تنبیه هرگز.