در دنیایی مملو از نیازمندی و فقر، یافتن موقعیت‌هایی برای کمک به دیگران کار ساده‌ای است.
برای این کار، تنها به همدردی، خلاقیت و گاهی کمی انگیزه و سازماندهی نیاز دارید.شما همراه فرزندتان می‌توانید برای یاری‌رساندن و کمک به فقرا و نیازمندان داوطلب شوید. در برنامه عیادت از بیماران نیازمند، خانه سالمندان و یا آسایشگاه معلولان شرکت کنید یا به جمع‌آوری اعانه برای امور خیریه بپردازید و یا لوازم یا لباس‌هایی را که از آنها استفاده نمی‌کنید، به افراد نیازمند بدهید. کارهایی که در این زمینه می‌توان انجام داد، تقریبا نهایتی ندارند.به فرزندتان بیاموزید که عطوفت و مهربانی در کمک متقابل شکل می‌گیرد. اگر شما به‌طور یک‌طرفه به نیازمندان کمک کنید و از کسی کمک نخواهید، احساس می‌کنید که بهتر از دیگران هستید و به‌طور ناخودآگاه این روحیه ناشایست را به فرزندتان منتقل می‌کنید، در حالی که اگر کمک دیگران را بپذیرید، رابطه عاطفی محکمی با همنوعان خود برقرار خواهید کرد. گوش‌کردن به حرف‌های دیگران، یعنی یاد‌گرفتن چیزهای جدید، قبول خاضعانه کمک دیگران، روابط دوستانه و مشفقانه میان ما را عمیق‌تر می‌کند.
● او به شما نگاه می‌کند
در جوامع کنونی، اکثر افراد در نقاطی زندگی می‌کنند که مجموعا لوازم راحتی و آسایش نسبی برایشان فراهم است. برای تربیت فرزندانی عاقل می‌توانیم با توجه به‌موقع نسبت به اطرافمان، لامپ و دیگر وسایل برقی را در زمان‌هایی که مورد استفاده نیستند، خاموش کنیم و از گرم‌کردن بیش از اندازه منزل خودداری کنیم، در مواقعی که لازم نیست، کولر اتاق را روشن نکنیم و… همچنین استفاده مجدد از مواد را جزو عادت‌های همیشگی زندگی خود درآوریم. کارهایی مثل جمع‌آوری تمبرهای باطله و… و درست‌کردن مجموعه و کلکسیون از آنها به پرورش عادت بازیافت و قناعت در بچه‌ها کمک می‌کند. در هنگام خرید نیز بهتر است به کیفیت آن اهمیت دهید و از نظر کمی، فراتر از نیازتان خرید نکنید. افراط در خرید باعث می‌شود که فرزندتان خود را در محاصره وسایل مختلف ببیند و نسبت به نیازهای دیگران و حتی نیازهای معنوی و روحی خودش بی‌تفاوت شود، در نتیجه تاثیری منفی بر رشد معنوی او خواهد گذاشت.