از دید کارشناسان علوم تربیتی، بهترین سن برای فرستادن کودک به مهدکودک پنج سالگی است. زیرا در این سن کودک تا حد زیادی احترام متقابل و نحوه برخورد با دیگران را فرا گرفته و ذهن آماده ای برای یادگیری دارد. همچنین در این سن او:
▪ تنها برای مواردی انرژی صرف می کند که می داند از پس انجام آنها برمی آید.
▪ بیش از پیش به توجه، محبت و تشویق نیاز دارد.
▪ پر از انرژی و توانایی های بالقوه است.
▪ مدت زمان کوتاهی به مسائل مورد علاقه اش توجه می کند، پس باید مواردی که با آنها روبه رو می شود، متعدد باشد.
▪ فرستادن کودک در این سن به مرکزی برای آشنایی و یادگیری مهارت های زندگی و آموزشی قبل از ورود به محیط جدی مدرسه الزامی است. در پنج سالگی کودک تا حدودی نسبت به خود شناخت پیدا کرده و از انتظارات والدین نسبت به خود آگاه است.
▪ اما باید توجه داشت فرستادن کودک به مهدکودک به معنای قطع جریان آموزش او در منزل نیست. باید نسبت به کلیه مواردی که در مهدکودک به وی آموزش داده می شود، هوشیار بود و او را مورد تشویق قرار داد.
▪ تصویری واقعی و مثبت از خود در ذهنش ایجاد کرده است.
▪ احترام به خود و دیگران را فراگرفته است.
▪ توانایی های خود را دائماً پیدا کرده و به آنها توجه نشان می دهد.
▪ می آموزد احساسات خود را به درستی بروز دهد.
▪ می آموزد چگونه در یک گروه، عضو شده و نقشی را به عنوان یک قسمت از جمع ایفا کند.
▪ از اشتباهات خود درس می گیرد.