بی هیچ تردیدی کودکان برای خوب رشد کردن و قوی شدن نیاز به غذای خوب، خواب کافی و هوای تازه دارند. کودکان همچنین نیازهای اساسی و عاطفی دارند تا اسباب خوشی و نشاط آنها کامل شود. عواملی که سبب می شوند کودکان احساس امنیت بکنند بدین قرار است:
۱) دوست داشتن: هر کودکی صمیمانه احساس نیاز می کند تا او را دوست بدارند و بداند وجودش بر افرادی که پیرامون وی هستند با ارزش است. افرادی در اطرافش هستند که او را از حوادث یا خطراتی که ممکن است برایش رخ بدهد حمایت می کنند.
۲) امنیت روانی: هر کودکی احتیاج دارد بداند که خانه اش مکانی امن است که والدین یا بزرگسالانی که از او حمایت می کنند همیشه در دسترس خواهند بود، به ویژه در مواقع بحرانی که احتیاج بیشتری به آنها دارد. این که متعلق به گروهی است و جایی مناسب برای وی در آنجا وجود دارد.
۳) مورد پذیرش قرار گرفتن: هر کودکی احتیاج دارد باور کند که او را به خاطر خودش دوست دارند، درست همان گونه که هست. که او را همیشه و در همه حال دوست دارند نه فقط هنگامی که مطابق خواسته و ایده آل دیگران رفتار کند. این که همیشه مورد پذیرش است حتی اگر کارهایی که انجام می دهد چندان مورد تایید دیگران نباشد. این که او می تواند گاه به روش خودش مسایل خود را حل کند.
۴) نظارت و کنترل: هر کودکی نیاز دارد بداند که برای آن چه او اجازه یافته انجام دهد محدودیت هایی وجود دارد و این محدودیت ها تا حد بسیاری لازم الاجرا هستند. گرچه داشتن حس حسادت و یا عصبانیت ایرادی ندارد و گاه منطقی هم هست اما او اجازه ندارد هنگامی که چنین احساساتی دارد به خود یا دیگران صدمه بزند.
۵) هدایت: هر کودکی نیاز دارد تا به او بگویند چگونه با اشیا و اشخاص و رویدادها رفتار و برخورد کند تا بدین وسیله نشان دهد که چطور خودش را با دیگران همراه و هماهنگ کند.
۶) تشویق و استقلال: همه کودکان نیازمند تشویق اند به ویژه در حین کوشش در جهت حل یک موضوع پیچیده. کودکان برای انجام کارهایی که شخصا انجام می دهند نیاز به استقلال دارند.
۷) حمایت: هر کودکی احتیاج دارد که احساس کند از صدمه خوردن و اذیت شدن محافظت می شود. این که در موقعیت های ناشناخته، ترسناک و عجیب کسی آنجا خواهد بود که به او کمک کند.
۸) ایمان و باورهای دینی: تمام کودکان به معیارهای اخلاقی و ارزش دینی نیازمندند همان گونه که به ارزش های انسانی همچون مهربانی، شهامت، صداقت، جوانمردی و عدالت محتاج هستند.