کودک به محبت و نوازش احتیاج دارد؛ اما محبت‌ مانند غذا است که باید به مقدار لازم و در جای خود مصرف شود. استفاده بی‌رویّه و بی‌اندازه از محبت نه تنها سودمند نیست، بلکه خطرناک است.
کودک هم آینده‌ای در پیش‌رو دارد. پدر و مادر باید او را برای رو به رو شدن با تلخی‌ها، شیرینی‌ها، شکست‌ها و پیروزی‌ها، خوشی‌ها و ناخوشی‌های زندگی آماده کنند.
کودکانی که لوس بار می‌آیند در زندگی خود دچار مشکلاتی می‌شوند که به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم:
▪ کودک لوس، پُر توقّع است و مرتب خواسته‌هایش زیاد می‌شود.
▪ کودک لوس وقتی وارد جامعه می‌شود، از دیگران انتظار دارد مانند پدر و مادرش او را دوست بدارند و به حرف‌هایش گوش کنند. در صورتی که مردم نه انسان لوس را دوست دارند و نه به خواسته‌هایش توجه می‌کنند. در نتیجه با روبه‌رو شدن این رفتار از سوی دیگران، احساس شکست می‌کند و گوشه‌گیر می‌شود. بیشتر افراد لوس و ناز پرورده در تشکیل زندگی با مشکل روبه‌رو می‌شوند و موفقیتی به دست نمی‌آورند.
▪ ناز پروده‌ها اغلب، روحیه‌ای ضعیف و زود رنج دارند، به خودشان اعتماد ندارند و در مقابل حوادث و مشکلات زندگی، زود عقب‌نشینی می‌کنند و تسلیم می‌شوند.
▪ افراد ناز پرورده جرئت نمی‌کنند به کارهای مهم دست بزنند و همیشه از دیگران می‌خواهند در حل مشکلات به آنان کمک کنند. این گونه افراد، خودپسند و از خود راضی هستند و از آنجا که همواره مورد نوازش قرار گرفته‌اند اگر کسی عیب آنان را بگوید زود عصبانی می‌شوند.
▪ بچه‌های لوس وقتی بزرگ شوند، زورگو می‌شوند. اگر کودک شما بی‌جهت گریه و قهر می‌کند، می‌خواهد به مقصود خود برسد. در این صورت خیلی به او توجه نکنید. اگر مدتی صبر کنید، کودک آرام می‌شود و از قهر، گریه و لجبازی دست برمی‌دارد.