سیب ریه و دماغ را قوت می دهد، برای خفقان و تنگی نفس نافع است، اشتها آور بوده، رنگ روی را روشن می کند و قلب را قوت می دهد.
سیب مولد خون است و مصلح آن زنجبیل پرورده می باشد. خوردن سیب پس از صرف غذا برای تقویت لثه ها مفید است. جوشانده سیب در درمان بیماری های معده و ریه مؤثر می باشد.
سیب به دلیل داشتن ویتامین «ب»، برای بیماری اعصاب مفید است.
سیب مقوی مغز است و به همین جهت برای افرادی که کارهای فکری می کنند، فوق العاده مفید است. سیب معده را ضدعفونی می کند و آب آن تب بر است.
سیب دارای آهن و فسفر و ید است. آهنش برای خون و پتاسش برای قلب و یدش برای تقویت غدد نافع است.
لئونس کارلیه می نویسد: «سیب دهان را ضدعفونی می کند. اسیداوریک و دیگر سموم را که جمع شده اند حل کرده و غده های بزاق دهان و ترشحات اسید معده را تقویت می کند و به همین جهت سیب برای اشخاصی که در یک جا نشسته و حرکت نمی کنند بسیار نافع است. مصرف سیب را برای اشخاصی که مبتلا به درد مفاصل و روماتیسم مزمن، نقرس، تب خال و چاقی، امراض ریوی و کبدی شده اند، تجویز می کنند. سیب سنگ کیسه صفرا و کلیه ها را حل می کند. اگر سیب را موقع خواب با پوست آن بخورند (بشرطی که بخوبی
بجو ئید) برای یبوست های مزمن و سخت مفید است.»
کسانی که هر روز سیب می خورند از سلامتی بیشتری برخوردارند و عمرشان هم طولانی می شود.

خواص درمانی سیب