الف) حساس
این نوزادان، کودکان و یا حتی بزرگسالان بسیار حساس هستند و فطرتا گرایش زیادی به ترسو یا مضطرب بودن دارند. سابقا تصور می‌شد که این افراد مصداق کاملی از انسان‌های ترسو، محتاط و خجالتی هستند، اما امروزه این نتیجه تغییر کرده است، چراکه این کودکان نسبت به محرک‌های اساسی مانند تماس‌های بدنی (لمس) و صداها، حساس هستند و به‌عنوان نمونه صدای گربه برای آنها به مثابه صدای غرش شیر جلوه می‌کند. بنابراین وقتی این کودکان در کلاس‌های پرهیاهوی پیش‌دبستانی قرار می‌گیرند، بسیار ترسو به‌نظر می‌رسند و این در حالی است که درخانه از رفتار خوبی برخوردارند. به بیانی دیگر ظرفیت آنان محدود است و در نتیجه مهم آن است که مراقبین کودکان دارای شخصیتی حساس، لازم است به‌گونه‌ای آرامش بخش رفتار کرده برای آموزش رفتارهای مطلوب به آنها، گام به گام پیش روند. اگر ما به یک چنین کودکی، ازطریق ایجاد محیط پرورشی صحیح و امن کمک کنیم، پیشرفت زیادی نشان می‌دهد و اعتمادبه‌نفس و شهامت لازم را کسب می‌کند؛ ولی در مقابل اگر ما دربرابر آنان تسلیم شویم، از آنها افرادی ترسو و مضطرب با گرایش زیاد به افسردگی ساخته‌ایم.
ب) در خود فرو رفته / کم واکنش
این کودکان توانایی بروز احساسات خودرا ندارند و مایلند در خود فرورفته به رویاپردازی مشغول شوند؛ به‌علاوه دربعضی از آنان هماهنگی کمی در اندام‌های حرکتی دیده شده اصطلاحا به تنش عضلانی کم مبتلا هستند. برای جلب توجه او لازم است با صدای کاملا بلند صحبت کرده فعالیت‌ها و حرکات بدنی زیادی ضمن صحبت با او از خود نشان داد. این گروه از کودکان در گوشه‌ای نشسته، چنین وانمود می‌کنند که با خود مشغول بازی هستند و تمایل زیادی نسبت به تنها ماندن نشان می‌دهند، به‌علاوه به بازی‌های کامپیوتری که بیشتر جنبه فعالیت‌های انفرادی دارند ابراز علاقه می‌کنند. باتوجه به مطالب مذکور چنانچه بتوانیم آنان را از عالم درونی‌شان بیرون بکشیم و در برخورد با دیگران فرصت فرار به آنها ندهیم، قادرخواهیم بود افرادی بسیار خلاق، گرم، دوست‌داشتنی و به‌عبارتی پرورش‌یافته به اجتماع تحویل دهیم.