امروزه در شهرهای بزرگ دیگر خبری از حیاط های بزرگ و تو درتو با حوض و فواره و شبستان نیست در عوض آپارتمان ها و ساختمان های بلند مرتبه از زمین سربرافراشته اند ومحیط زندگی را محدود به چاردیواری کرده اند.
دیگر بچه های ما نمی توانند همانند ما به این طرف و آن طرف خانه بروند و بازی کنند. آنها محصور چاردیواری واحدهای مسکونی شده اند و همین محدودیت سبب شده تحرک طبیعی از آنها گرفته شده و رفتارهای غیراجتماعی مانند گوشه گیری و تماشای بیش از حد تلویزیون و بازی با رایانه، عدم خلاقیت در بازی ها و وابستگی زیاد به والدین در آنها شکل بگیرد.
اکنون به جای صدای توپ بازی بچه ها در حیاط، صدای بازی های رایانه ای از آپارتمان های ۴۰-۵۰ متری به گوش می رسد. محدود شدن زندگی در قرن حاضر باعث شده خانواده ها به داشتن یک یا دو فرزند اکتفا کنند. کم بودن فرزند باعث افزایش میزان توجه والدین به آنها و وابستگی بیش از حد فرزندان به والدین شده است و حاصل این وابستگی چیزی جز عدم پیشرفت نخواهد بود. چنان چه می خواهید محدودیت زندگی آپارتمان نشینی روی سلامت فرزندانتان اثر سوء نگذارد دست کم به ۷ توصیه زیر دقت کنید:
۱) هر چند وقت یک بار زمینه را برای مشارکت فرزندانتان در بازی های دسته جمعی وگروهی فراهم کنید. در این صورت مهارت های اجتماعی و یادگیری کودکانتان افزایش می یابد.
۲) به کودکان بیش از حد امر و نهی نکرده و آنها را محدود نکنید. عدم ارتباط با دیگران سبب منزوی شدن بچه ها می شود.
۳) تماشای تلویزیون و نشستن پای بازی های رایانه ای بی تحرکی وخوردن تنقلات سبب افزایش وزن و مشکلات کبدی می شود. تشویق کودکان به ورزش و غذای سالم به سلامت جسم آنها کمک می کند.
۴) کودکانی که تلویزیون بیشتری تماشا می کنند، تمایل به هیجان بیشتری داشته و بیشتر به مشکلات رفتاری و اختلالات خواب دچار می شوند. عدم تمرکز حواس، رفتارهای خشن و احساس تنهایی از مشکلات ویژه این کودکان است.
۵) کودکان تا ۵ سالگی دست کم روزی ۹۰ دقیقه از ۵ تا ۱۸ سالگی روزانه باید ۶۰ دقیقه فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، دویدن و … داشته باشند تا احتمال مشکلات قلبی و مرگ زودهنگام در سنین بالاتر در آنان به حداقل برسد.
۶) فرزند شما ممکن است درسنین نوجوانی گرایش به سیگار و استعمال مواد مصنوعی و شیمیایی داشته باشد، بکوشید درباره مضرات و عاقبت مصرف این گونه مواد هوشیارانه عمل کنید. داشتن اطلاعات در این زمینه بسیار مفید است.
۷) فرزندانتان را به خود وابسته نکنید چرا که در بزرگسالی قادر به پذیرش مسئولیت نخواهند بود و این موضوع افسردگی را سبب می شود.