فرار از مدرسه این است که کودک به قصد مدرسه رفتن از منزل خارج می شود ولی به جاهای دیگری غیر از مدرسه می رود و یا پس از ورود و گاهی پس از ماندن مختصری در مدرسه، از آن جا بیرون می رود (این مسئله ممکن است ناشی از وجود اشکال در برنامه های مدرسه ای مثلا توقعات سخت معلمان باشد. این نوع مدرسه گریزی باید از مدرسه گریزی کودکان جامعه ستیز تفکیک و به طور متفاوتی درمان شود)
مدرسه گریزی اگر همراه با رفتارهای ضد اجتماعی و گاهی بزهکارانه مثل نزاع، سرقت، تخریب اموال، به مبارزه طلبیدن یا تهدید کردن و فرار کردن از خانه باشد می تواند نشان دهنده یکی از اختلالات رفتاری دوران کودکی به نام اختلال سلوک باشد.در مورد علت این نابهنجاری باید گفت که هم عوامل ارثی و هم عوامل محیطی مثل از هم گسیختگی، وجود والدین یا خواهر و برادر بزهکار در خانه، شیوه های تربیتی غلط نقش دارند (انضباط غالبا نامتناسب با روش های بسیار خشن یا بسیار ملایم است)
متاسفانه، اختلال سلوک تا اواخر نوجوانی و گاهی بزرگسالی دوام می یابد. طبق یک مطالعه، کودکان مبتلا به اختلال سلوک در بسیاری از موارد وقتی بزرگ شوند، الگوی فعالیت های خلاف قانون خود را ادامه می دهند، در بزرگسالی در حفظ شغل دچار اشکال هستند و غالبا دچار مشکلات زناشویی می باشند.درمان اختلال سلوک به دلیل تاثیر مشکل بر دیگران و جامعه در سطح وسیع و انتقال به نسل های بعد دارای اهمیت ویژه ای است.ترس و دلهره از ناتوانایی در انجام تکالیف، مواجه شدن با چهره آموزگاران جدید، آشنا شدن با دوستان و همکلاسی های جدید مواردی هستند که همواره ذهن بعضی از دانش آموزان را به خود مشغول می کند.
این گونه معضل به مرور زمان و پس از سپری شدن هفته های اول سال تحصیلی، برطرف می شوند و به این ترتیب جای نگرانی از این بابت وجود نخواهد داشت، اما عده ای دیگر از دانش آموزان آن قدر از درس و مدرسه متنفر و بیزارند که هم برای خود و هم برای والدین و مربیانشان مشکل آفرین بوده و شناخت علل و انگیزه های این رفتار بسیار لازم و ضروری است.برای ریشه یابی رفتارهای چنین کودکانی باید علل مختلفی را که باعث پدید آمدن این دسته از اختلالات رفتاری می شوند، مورد بررسی قرار داد که عبارتند از
۱) مردود شدن
۲) خانواده های از هم گسیخته
۳) بی علاقه بودن به درس و تحصیل
۴) بی توجهی والدین
۵) ترس از تنبیه بدنی
۶) عدم توجه معلم به شاگرد و تبعیض قائل شدن
۷) عقب ماندگی ذهنی
● پیشنهادات برای رفع مشکل فرار از مدرسه
۱) تهیه و تنظیم کارنامه محرمانه برای هر یک از دانش آموزان به منظور آگاه شدن آموزگاران از وضعیت جسمانی و روانی آن ها توسط مدیر و مدرسه.
۲) آشنا شدن معلمان با خانواده های شاگردان برای کمک به حل مشکلات آنان و آگاه شدن از شرایط حاکم بر فضای منزل.
۳) برانگیختن انگیزه دانش آموزان برای روی آوردن به درس و مدرسه و مطالعات جانبی دیگر.
۴) پرهیز از به کار گیری هر گونه تنبیه بدنی
● علل تنفر بچه ها از مدرسه:
۱) اضطراب
۲) تنهایی
۳) مشکل یادگیری
۴) ناسازگاری با خلق و خوی آموزگار
● نتیجه گیری
دادن بهانه های پزشکی نادرست به دست کودک و فراهم کردن امکان تعلیم خانگی درست خلاف نتیجه مورد انتظار، یعنی مراجعه کودک به مدرسه را به بار می آورد.اکثر صاحب نظران معتقدند که بهترین درمان برگرداندن کودک به مدرسه در اسرع وقت و به هر وسیله ممکن است.مشخص و رفع کردن علت هراس (مثلا اذیت و آزار سایر کودکان) البته مفید خواهد بود.با وجود این حتی وقتی علت آن روشن نیست، مادری قاطع و معلمی جدی و فهمیده می توانند به تدریج دانش آموز را برای آمدن به کلاس درس برای مدت کوتاه و تدریجا افزایش آن ترغیب کنند و آگاهی اجازه دادن به مادر برای همراه بودن با کودک به مدت چند روز نیز صورت گیرد.همه باید ابراز اطمینان کنند که بچه به مدرسه برخواهد گشت و البته برای جلوگیری از بدتر شدن کودک زمان آن باید هر چه زودتر باشد.