گریه کردن کودک هنگام جدایی از والدین امری طبیعی است، اما در صورت تداوم، این مسئله می تواند به مشکلی بزرگ برای والدین تبدیل شود. این مشکل می تواند در هر رده سنی اتفاق بیفتد. اگر چه گاهی تغییر شرایط مانند تولد فرزند دیگر و ‎.‎.‎. نیز در این میان نقش دارند. میزان تطابق کودکان با شرایط نیز بسیار متفاوت است. احساس ناراحتی کودک هنگام جدایی از والدین در فاصله سنی بین پنج تا ۱۱ ماهگی کاملاً طبیعی است. اگر چه این مسئله می تواند در سنین بالاتر نیز اتفاق افتاده و والدین را با مشکلاتی روبه رو کند. برای مقابله با این مشکل، شیوه های زیر می توانند مؤثر واقع شوند:
▪ والدین هرگز نباید سعی کنند مخفیانه از کودک دور شوند. آنها حتماً باید با کودک خداحافظی کنند ( البته یک خداحافظی بسیار کوتاه)، یک خداحافظی طولانی می تواند بر شدت مشکلات اضافه کند.
▪ والدین باید اسباب بازی، پتو و یا عروسکی را که کودک به آن علاقه بسیاری دارد، در اختیار او قرار دهند.
▪ والدین می توانند یک عکس ازخود را به کودک بدهند تا هرگاه برای آنها دلتنگ شد به آن عکس نگاه کند.
گاهی کودکان پس از گذشت مدت کوتاه و طی چند روز به شرایط جدید عادت می کنند و این در حالی است که برخی کودکان همیشه هنگام جدایی از والدین خود شروع به گریه می کنند که این تفاوت به میزان تطابق پذیری کودک با تغییرات بستگی دارد.