با شنیدن نام اسباب‌بازی بی‌تردید به‌یاد کودکان می‌افتیم؛ کودکان و نیاز آنها به وسایلی که بتوانند با آن بازی کنند.
در دنیای امروز اسباب‌بازی تعریفی متفاوت از قبل پیدا کرده است. تنوع این وسایل به‌قدری زیاد است که شاید به‌راحتی نتوان از بین آنها یکی را انتخاب کرد. اما در این میان می‌توان با توجه به معیارهای خاصی این انتخاب را راحت‌تر کرد. سن کودک یکی از شاخصه‌های مهم تهیه اسباب‌بازی است. حتی در روی برخی وسایل استفاده توسط گروه سنی خاصی توصیه شده است چرا که گاه استفاده آنها برای گروه سنی پایین‌تر حتی می‌تواند خطرساز باشد.
اسباب‌بازی صرفاً برای وقت‌گذرانی کودک نباید تهیه شود بلکه در انتخاب اسباب‌بازی باید توجه داشت که کدام یک می‌تواند خلاقیت کودک را شکوفا کند و در یادگیری و آموزش وی سهیم باشد. یک اسباب‌بازی مناسب می‌تواند کنجکاوی کودک را به جهاتی مثبت حرکت دهد و در استعدادیابی زمینه‌های مختلف او را یاری کند. اسباب‌بازی می‌تواند وسیله‌ای تربیتی باشد و در ایجاد نشاط در کودک نیز به کار رود.
نقش‌پذیری بچه‌ها از اسباب‌بازی را نیز نباید فراموش کرد چرا که روحیه کودک بسیار لطیف است و از ابزار در ارتباط نیز به‌راحتی تأثیر می‌پذیرد. در اسباب‌بازی‌های دنیای جدید این تأثیر که اغلب تلقین خشونت است، به‌وضوح مشاهده می‌شود.گاهی مشاهده می‌شود که والدین اسباب‌بازی را برای سرگرمی کودک و درواقع به‌عنوان جانشین خود در اختیار کودک قرار می‌دهند و توجهی به آثار آن ندارند.
حتی شاید ارقام بالایی هم برای این منظور هزینه کنند اما کودک بدون توجه به این مسائل به‌دنبال وسیله‌ای است که با آن مأنوس شود و این هم وظیفه والدین را در انتخاب اسباب‌بازی مناسب خاطرنشان می‌کند. باید به‌خاطر داشت که اسباب‌بازی به‌صرف گران بودنش نمی‌تواند کارکرد مثبت داشته باشد.
گاهی اسباب‌بازی‌های ارزان‌قیمت یا با قیمت مناسب چون اسباب‌بازی‌های قطعه‌ای که توسط کودک بارها و بارها از نو ساخته می‌شود و یا یک ماشین پلاستیکی، می‌تواند خلاقیت کودک را در حد غیرقابل تصوری بالا ببرد.