حالت پرخاشگری در کودکان معمولاً از دو سالگی شروع می شود.
کودکان در این سن در حال کشف جهان اطراف خود هستند و تا حدودی دریافته اند که می توانند بر شرایط محیط اطراف خود کنترل داشته باشند اما گاهی اوقات کنترل اوضاع از دست آنها خارج شده و به دلیل عدم توانایی در برابر احساساتشان به صورت کلامی، این احساسات به صورت پرخاشگری و در قالب هایی مانند ضربه زدن، پرتاب کردن، گاز گرفتن، جیغ کشیدن و.‎.‎. بروز پیدا می کند.
فاکتورهای متعددی وجود دارند که بر نحوه بروز پرخاشگری مؤثر هستند برای مثال جنسیت، رده سنی و.‎.‎. والدین باید هنگام بروز پرخاشگری طوری وانمود کنند که کودک بر شرایط محیط کنترل دارد علاوه بر این باید انتخاب های محدودی را پیش روی او قرار داده و از خسته و گرسنه شدن بیش از حد او جلوگیری کنند.
در ضمن از بردن کودک به محل هایی که در آنجا احساس امنیت ندارد، خودداری کرده و او را با افراد ناآشنا یا افرادی که کودک علاقه ای به آنها ندارد، روبه رو نکنند.