والدین باید رفتار مثبت کودک را ببینند. تشویق کودک به دلیل انجام دادن رفتار صحیح و عدم سرزنش او به دلیل انجام کارهای ناپسند یک ضرورت به حساب می آید.
والدین باید به انجام کارهایی بپردازند که برای کودک شادمانی و لذت به همراه داشته باشد. این مسئله تنها در خرید اشیا برای کودک خلاصه نمی شود. بردن کودک به اماکن تفریحی، مطالعه کتاب، بازی و کمک در یادگیری نیز شامل این کارها است. رجوع به خاطرات خوش گذشته می تواند باعث ایجاد ارتباط خوب بین والدین و کودک شود.
کودکان دوست ندارند والدینشان خسته و کسل بوده و هیچ کاری انجام ندهند بلکه بالعکس آنها دوست دارند که به والدین و علایق آنها افتخار کنند. از این رو بهتر است والدین همواره سرگرمی ای برای خود در زندگی داشته باشند.
والدین باید خود را به جای کودک قرار دهند تا بتوانند او را از نظر احساسی، اجتماعی و فکری درک کنند. بهتر است والدین هرگز از جمله «وقتی من همسن تو بودم.‎..» استفاده نکنند، زیرا آنها انسانی متفاوت و با نیازهای خاص خودشان بوده اند.
والدین باید بین رفتار زشت کودک و رفتار او هنگام خستگی و گرسنگی تفاوت قائل شوند. زیرا کودکان تحمل و قدرت کمتری دارند.