همه کودکان برای والدینشان عزیز و گرامی هستند و سعی در تأمین مسائل عاطفی و آماده نمودن آنان در صحنه‌های مختلف زندگی هستند و همانگونه که اکثر قریب به اتفاق روانشناسان و جامعه شناسان معتقدند که انسان سالم می بایست در محیطی امن و سالم و آرام زندگی کند بنابراین جهت رسیدن به این مسئله مهم نکاتی ضروری است:
۱ــ ایجاد ارتباط دوستانه و تفاهم آمیز و الدین این مسئله موجب آسایش خاطر و اطمینان فرزند می‌شود، برخوردهای صمیمانه و محترمانه والدین و مراعات حرمت و شئونات هر یک از آنها از طرف دیگری در پیدایش حسن احترام نسبت به والدین بسیار مؤثر است.
۲ــمشکلات و مسائلتان را نزد فرزندان آشکار نکنید و یکی در غیاب دیگری به انتقالد و بدگویی از طرف مقابل نپردازد.
۳ــ تفریح و ورزش والدین با کودکان و نوجوانان همیشه لذت بخش و شادی آفرین است و در عین حال فرصتی را برای فرزند ایجاد می کند تا احساسات، عواطف و مشکلات خود را مطرح کند.
۴ــ رقابت والدین برای جلب محبت کودک کار صحیحی نیست و فرزند را نسبت به طرفین بی اعتماد می کند.
۵ــ وجود رابطه صمیمانه میان والدین فرزندان باعث می شود که آنان رازهای خود را قبل از هر کسی با والدین در میان بگذارند، برخوردهای تحکم آمیز و امر و نهی های لجاجت برانگیز و رفتارهای تحقیر آمیز باعث می شود که فرزندان دچار مشکلات روحی و رفتارهای عمیق شوند و در انتخاب الگوی زندگی که می بایست والدین فعالانه و قوی نقش داشته باشند، دچار ضعف ودو دلی شود و به الگوی ناپسند و نامقبول هدایت شود.
۶ــ وجود محیطی که والدین ناسازگاری داشته باشند منجر به ایجاد حس انتقام جویی کودک و یا نوجوان از یکی از والدین یا هر دوی آنها می شود، در نتیجه امکان لغزش و خطا به میزان قابل توجهی بالا می رود.
۷ــ برخوردهای تند و ملامت بار والدین نسبت به یکدیگر و یا نسبت به فرزندان، کودک و یا نوجوان را از خانواده فراری و ناراضی می کند و یا در محیط خانواده منزوی می گردند.
۸ــ پرورش حس اعتماد به نفس یکی از هدفهای مؤثر در پیشرفت اطفال و نوجوانان می باشد و به جای پرداختن به نقاط ضعف بیشتر به نقاط مثبت و امتیازات او توجه شود.
۹ــحفظ شخصیت فرزندان را مورد توجه قرار دهیم. از بکار بردن الفاظ طعن آلود و نیشدار و سرکوفت زدن و به رخ کشیدن ضعف ها و شکستهای او در حضور خود و دیگران و حتی غریبه ها برحذر باشید.
۱۰ــ برای اصلاح و معایب آنان از روشهای غیرمستقیم استفاده کنید و حتی الامکان از مورد خطاب قرار دادن مستقیم آنان خودداری کنید در این روش فرد معمولاً پیام را بدون مقاومت
می‌پذیرد.
۱۱ــ با فرزندان بالاخص نوجوانان مشورت کنید زیرا این مسئله باعث می شود که آنها احساس کنند که در خانواده به حساب می آیند و مورد توجه هستند و در ضمن به تدریج راه و روش فکر کردن و تصمیم گیری را به آنان بیاموزیم.
۱۲ــ عواطف و مهر و محبت خود را به فرزندان ابراز کنید ولی تعادل را حفظ کنید تا در درجه اول باعث نشود که افرادی وابسته بار بیایند که همواره خود را محتاج توجه و یاری ببینند و در درجه دوم لوس و پرتوقع نشوند که از دیگران نیز این انتظارات را داشته باشند و در صورت برآورده نشدن این نیاز سرخورده و افسرده شوند.