احمق !
پسر بی تربیت !
بچه بد !
کلمات و گفته های والدین همانند حکمی قاطع برای کودک محسوب می شوند اگر شما کودکتان را احمق یا لوس بنامید آنها واقعاً این القاب را درست و واقعی می انگارند . باید بدانید که نسبت دادن حرفهای ناروا و توهین آمیز به کودکان مسلماً به شخصیت کلی آنها و همچنین غرور و اعتماد به نفسشان لطمه وارد می کند . به کودکی که مدام به او القاب زشت چون دست و پا چلفتی نسبت داده می شود ، ممکن است واقعاً باور کند که این طور است و چنین کودکی که لقب خجالتی داده می شود از حضور در جمع و ارتباط با هم سن و سالان خود دوری می کند . به جای دادن نسبتهای بد و نامناسب به کودک خود ، او را به طریقی راهنمایی و متوجه رفتار اشتباهی که در آنها نیاز به تغییر دارد ، نمایید ! به عنوان مثال به جای توهین بهتر است بگویید این اتاق دارد خیلی شلوغ و به هم ریخته می شود برگه ها و مدادهایی که روی زمین ریخته ای باید جمع شوند . هیچ وقت از چنین جملاتی استفاده نکنید .
ای کاش اصلاً به دنیا نیامده بودی .
هیچ کس تو را دوست ندارد
چرا چنین جملاتی زیان آور هستند : با بیان یک احساس تنفر شدید یا آرزوی دوری و جدایی از فرزندتان شما او را دفع می کنید . برای یک کودک ،‌این که مورد علاقهٔ مادر یعنی کسی که او را با زحمت به دنیا آورده است ، نباشد خیلی درد آور است و برای او به این معناست که او در کل بچه دوست داشتنی نیست . چیزی که کودکان به ان احتیاج دارند این است که بدانند و حس کنند والدینشان بدون هیچ قید و شرطی آنها را واقعاً دوست دارند یعنی احساس کنند والدین آنها را به خاطر خودشان و نه به خاطر کاری که انجام می دهند یا نمی دهند دوست دارند . در عوض بهتر است طبق یک برنامه اصولی روزانه به راحتی با کودک خود در طول روز ارتباط نزدیک برقرار کرده و به ابراز علاقه زبانی و علمی بپردازید ، مثلاً‌به کودکان خود بگویید که چقدر دوستشان دارید و یا بریا ابراز عملی ، محبت خود ، او را در آغوش بکشید ، یا بر روی شانه های او دست زده و او را نوازش کنید .