می‌دانیم که اغلــب دانش‌آموزان از امتحان دادن می‌ترسند، چنین ترسی تقریباً همگانی است.
● اعتماد به نفس در جلسه امتحان
۱) یکی از کارهایی که می‌تواند کودکان را در جلسات امتحان یاری دهد این است که توقع دانش‌آموز معقول و طبیعی باشد. توقع بی‌جایی است اگر پدر و مادری اصرار داشته باشند که کودکانشان حتماً با بهترین نمره‌ها جلسات امتحان را ترک کنند. این توقع نامعقول بدون شک به روحیه فرزندشان لطمه خواهد زد.
۲) در امتحانات ماهانه، به جای سخت‌گیری بهتر است با کودکان مدارا کنند و ضعف‌های ناچیز آنها را با خوشرویی یادآور شوند و ضمن راهنمایی‌های لازم کاری کنند که کودک عنادورزی نکند.
۳) برای اینکه کودکان و دانش‌آموزان به مقوله‌ای به اسم امتحان دادن عادت کنند بهتر است که امتحانات میان ثلثی به دفعات بیشتری انجام شود.
۴) یکی دیگر از کارهایی که توصیه می‌شود این است که هر چند وقت یکبار مربی یا معلم روی ورقه‌های امتحانی خودش علامت خاصی بگذارد و اسامی بچه‌ها را جدا کند و تصحیح اوراق را به عهده دانش‌آموزان بگذارد. معلم باید اوراقی را که این دانش‌آموزان تصحیح کردند به دقت بررسی کند و به بهترین تصحیح کننده پاداش دهد.
۵‌) معلم باید هدف از امتحان را برای بچه‌ها مشخص کند. کودکان و نوجوان باید دقیقاً بدانند که امتحانات فقط برای ثبت و ضبط دانسته‌هایشان صورت می‌گیرد. باید مطمئن شوند که کسی نمی‌خواهد به موقعیت آنها صدمه‌ای بزند.
۶) سخت‌گیری بی‌مورد معلمان در جلسات امتحان باید به نرمش و رافت تبدیل شود.
۷) قبل از شروع امتحانات معلم باید با دانش‌آموزان شور و مشورت کند و نظرات آنها را نیز در مورد مسائل مربوط به تحصیل و مدرسه به دقت بشنود.
۸) لازم است در آزمون‌های پیش از امتحان اصلی تا حدودی از بعضی خطاهای دانش‌آموزان چشم‌پوشی کنند ولی با دقت و هوشیاری در جلسات نزدیک به امتحان اصلی هر چه بیشتر توجه دانش‌آموزان را به رعایت دقت‌نظر معطوف دارند.
۹) منطق و تعلیم و تربیت حکم می‌کند که معلم، شاگرد متقلب را توبیخ کند یا به او اخطار دهد ولی تنبیه بدنی نکند. شاگردان باید مراقب نوشته‌های خود باشند تا دیگران از آنها در جلسات رسمی امتحان کپی‌برداری نکنند. این روش را می‌توان در کلاس‌ها تعمیم داد.