اگرچه ممكن است زبان علائم در نگاه اول تا حدی عجیب به نظر آید ولی نوزادان قبل از آنكه بتوانند سخن بگویند دارای استعدادی ویژه برای درك و دریافت مفاهیم هستند. در این دوران آنان در مقایسه با لب‌هایشان كنترل بیشتری بر دست هایشان دارند و اگر بتوانند علائمی را برای بیان موضوعات و اشاره به اشیا بیاموزند قادر خواهند بود به راحتی به جای گریه كردن، در هنگام گرسنگی یا زمانی كه جایشان كثیف است از این علائم برای بیان نیازهایشان استفاده كنند.لیندا آكری دولو استاد روانشناس دانشگاه كالیفرنیا در دیویس، اولین بار در سال ۱۹۸۵به شناسایی و بررسی زبان علائم با كمك دختر كوچكش پرداخت. او بعد از سال ها تحقیقات آزمایشگاهی و تخصصی دریافت كه اغلب بچه ها قادر به یادگیری زبان علائم و به كارگیری آن در حدود سن یك سالگی هستند، هر چند كه سن دقیق برای دستیابی به چنین توانایی ای بستگی به علاقه و استعداد فردی دارد. ولی معمولاً پس از ماه ها تمرین، كودكان قادر خواهند بود تا از این نحوه ارتباطی بهره گرفته و به آن پاسخ بدهند. والدین اغلب نگران هستند كه استفاده از زبان علائم موجب طولانی تر شدن دوره رشد گویش و به سخن درآمدن نوزادان شود، اما براساس تحقیقات صورت گرفته توسط دكتر آكری دولو آموزش زبان علائم در واقع می تواند موجب ترقی و پیشروی هر چه بهتر روند آموزش زبان در بچه ها شود. پس از انجام آزمایشات مكرر معلوم شد كودكانی كه با كمك زبان علائم آموزش دیده اند، در توانایی های مربوط به سخن گفتن امتیازات بیشتری كسب می كنند و این بچه ها در ۸سالگی در آزمون هوش به طور میانگین ۱۲ امتیاز بیشتر از سایر همسالان خود به دست می آورند.ماریلین دانیالز استاد دانشگاه پنسیلوانیا و نویسنده كتاب «هماهنگی با كلمات» می گوید: حتی برای رشد سواد شنوایی بچه نیز استفاده از روش علائم می تواند مفید باشد. تحقیقات بر روی كودكانی كه والدین آنها ناشنوا بوده اند، نشان می دهد كودكان تحت تعلیم با این روش، در تحصیلات آكادمیك موفق تر هستند.