▪ حرکت اول: کودک را بر روی شکم قرار دهید. دو انگشت خود را میان دو مشت او بگذارید و دست‌هایش را به طرفین – در امتداد نشانه‌ها – باز کرده و دوباره به حالت اول درآید. این حرکت به هضم غذای کودک کمک کرده و استخوانبندی وی را قوام می‌بخشد.
▪ حرکت دوم: کودک را به پشت خوابانده و بدنش را کشیده و نگهدارید. با دست ساق پای او را گرفته و از زانو خم کنید. سپس به حالت نخست برگردانید. پا و ران کودک از این ورزش ورزیده می‌شود.
▪ حرکت سوم: در حالی‌که او را به پشت خوابانده‌اید، پاهایش را از ناحیه زانو گرفته و باز نگهدارید. به‌طوری که با بدن کودک، زاویه قائمه بسازد. ورزیدگی عضلات و تنظیم گردش خون نتیجه این نرمش خواهد بود.
▪ حرکت چهارم: کودک را به پشت بخوابانید و دست‌هایش را از مچ بگیرید و رو به بالا نگهدارید. بعد از آرنج خم کنید و دوباره رو یه بالا ببرید. تقویت عضلات دست کودک با این حرکت میسر می‌شود.
▪ حرکت پنجم: او را به پشت خوابانده و دست‌هایش را در امتداد شانه‌ها قرار دهید. بعد دو دست او را به حالت نخست برگردانید. عضلات سینه و دست و شانه‌ها از این نرمش تقویت می‌یابد.
▪ حرکت ششم: کودک را بر روی شکم قرار دهید و دست‌ها را زیر ناحیه شکم او بگذارید و رو به بالا بکشید به‌گونه‌ای که سر و پاهای کودک همچنان روی سطح صاف باقی بماند. توجه کنید که این نرمش پس از صرف غذای وی صورت نپذیرد.
▪ حرکت هفتم: او را به پشت بخوابانید. مچ پاهایش را با یک دست ثابت نگهدارید، و با دست دیگر مچ دو دست او را گرفته و رو به بالا بکشید تا کودک سرپا بایستد. این نرمش برای ۹-۱۰ ماهگی کودک مناسب است و کمک خواهد کرد تا کودک سریع‌تر ایستادن و راه رفتن را بیاموزد.
▪ حرکت هشتم: همچنان‌که او را نشانده‌اید، توپی را به‌سوی او روانه کنید و بگذارید تا خود توپ را به‌دست آورد. این عمل صرف‌نظر از تحرک بخشیدن به کودک، او را متوجه ”هدف“ او به‌دست آوردن توپ خواهد بود.
▪ حرکت نهم: کودک یک ساله می‌تواند از صندلی خود را بالا بکشد. ضمن مواظب بودن او بگذارید به این خواست خود جامه عمل بپوشاند. وقتی‌که راه رفتن را آموخت به‌دست او وسایل بی‌خطر بسپارید. تا با خود به این سو و آن‌سو ببرد. این عمل افزون بر فعالیت بدنی، به او حس اعتمادبه‌نفس و پی‌گیری هدف را می‌آموزد.
▪ حرکت دهم: کودک را بر دو دستش تکیه دهید و پاهای او را رو به بالا نگهداشته و بگذارید با دست‌های خود حرکت کند. توان بخشیدن به دست‌ها و القاء حس مراقبت و مواظبت از خود، نتیجه این تمرین ورزشی است.
حرکت‌های ورزشی دیگری به فراوانی یافت می‌شود که می‌توان به فراخور سن و سال کودک به اجراء درآورد. این نکته را هم به خاطر داشته باشید که: کودک را با ورزش زیاد خسته و دلزده نسازید. ورزش را به‌مثابه یک بازی و سرگرمی درآورید تا کودک در مقابل آن جبهه‌گیری بکند و با میل به انجام آن بپردازد.