ژرژ ساتلر، یک شهروند آلمانی، رئیس جدیدی پیدا کرده است، او فوراً به ژرژ نیاز دارد. شیشه شیرش را می‌خواهد. لباس‌هایش باید عوض شوند. رئیس‌اش فریاد می‌زند و خودش را خیس می‌کند. او فقط ۵۰ سانتیمتر قد دارد و پدر ۳۷ ساله‌اش هیچ چیز را بهتر از سر و کله زدن و در خدمت دختر تازه به دنیا آمده‌اش نمی‌داند. به‌جای شرکت در جلسات، او وقت خود را صرف آرام کردن کودکش می‌کند، حتی در ساعت ۴ صبح. برای یک‌سال او شغل خود را به‌عنوان معاون بخش خدمات مسافری شرکت ”شرکت فراپورت“ که امور فرودگاه فرانکفورت را اداره می‌نماید با واحد تعویض پوشک بچه عوض کرده است! امکان در اختیارداشتن این زمان با ارزش به خاطر قانون جدید امتیاز تربیت فرزند می‌باشد. اولین‌باری که او صدای فرزند خود را در رحم همسرش شنید به قول خود او ”زیباترین تجربه بود“. ”تولد او برای من باورنکردنی بود. از همان اول می‌دانستم که دوست دارم در مراقبت از او نقش عمده‌ای داشته باشم“. این فرصت به موقع به‌دست آمد. ”شو“ کوچولو اکنون با آسودگی خاطر در میان بازوان پدرش آرمیده است، شیشه شیر خود را مک می‌زند و از اینکه پدر در خانه است لذت می‌برد. کارمند شرکت فراپورت جزء اولین پدرهائی است که از امتیاز قوانین جدید مرخصی نگهداری از فرزند، مصوب اول ژانویه ۲۰۰۷ بهره‌مند گشته است. این قوانین پیشاهنگ تفاهم خانواده در آلمان هستند. ”تقریباً ۷۰ درصد از پدرها اساساً خود را مربی فرزندانشان می‌دانند و فقط ۳۰ درصد از آنها صرفاض به چشم نان‌آور خانه به‌خود می‌نگرند.“ این گفته رابرت ریشتر محقق در امور جنسیت می‌باشد که در ادامه سخنان خود می‌گوید.“ امروزه انجام کارهای منزل برای مردان امری طبیعی است. به زودی، سهم برابر در تربیت فرزند نیز برای آنها کاملاً عادی می‌شود. قانون امتیاز تربیت فرزند اولین قدم در این‌باره می‌باشد.
▪ فرصت جدید برای پدران
تاریخ اصلی قانون جدید امتیاز نگهداری فرزند اول ژانویه ۲۰۰۷ می‌باشد. دولت به پدران و مادران شاغل که فرزند آنها در این تاریخ یا بعد از آن به دنیا آمده باشد امتیاز برخورداری از مرخصی ۱۲ ماهه می‌دهد. مقرری ماهیانه ۶۷ درصد متوسط درآمد ۱۲ ماه قبلی آنها تا سقف ۱۸۰۰ یورو است. اگر پدر و مادر هر دو در نگهداری از فرزند شرکت داشته باشند، این امتیاز ۲ ماه بیشتر به آنها تعلق می‌گیرد. به عبارت دیگر جمعاً ۱۴ ماه. پدر و مادر می‌توانند این مدت را بین خود تقسیم کنند. یعنی مدت بیشتری مشترکاً با فرزند خود باشند. گذشته از همه اینها این طرح فرصت‌های بیشتری را برای پدران فراهم می‌نماید. قبلاً مقرری مرخصی تربیت فرزند ۳۰۰ یورو در ماه بود که برای این که جای درآمد پدر را بگیرد کافی نبود. امروزه حتی کسانی‌‌که مانند ”سالتر“ شغل مدیریتی دارند، می‌توانند بدون به خطر افتادن وضع مالی خود وقت خود را صرف فرزندشان بنمایند. روش موفقیت‌آمیز بوده است. در حالی‌که سال گذشته ۵/۳ درصد تقاضاها برای مرخصی نگهداری از فرزوند توسط مردان ارائه شده بود. در ۴ ماهه اول سال ۲۰۰۷ این تعداد ۲ برابر شده است. یکی دیگر از پدرانی که تقاضای مرخصی کرده است می‌گوید ”متأسفانه بعد از تولد اولین دخترم من نتوانستم از مرخصی نگهداری از بچه استفاده نمایم. اما وقتی فرزند دومم در نوامبر متولد شد من تقاضای مرخصی دوماهه نمودم.“ یک روزنامه‌نگار ۳۵ ساله نیز از این فرصت استفاده کرده و از بدو تولد فرزندش به همسر خود کمک نموده است. استفان اشمیت نیز می‌گوید: ”وقتی دختر من متولد شد، رئیسم از من پرسید نمی‌خواهی از مرخصی تربیت فرزند استفاده کنی؟“ همکاران، فامیل و دوستان استفان از تصمیم او حمایت کردند. چند تن از دوستان او که قرار است در آینده پدر شوند می‌خواهند از او پیروی کرده و از امتیاز این قانون جدید بهره‌مند شوند.
مرخصی ۸ هفته‌ای از بهار ۲۰۰۸ اجرا می‌شود. او تنها کسی نیست که منتظر این ۲ ماه است. همسر او که یک زیست‌شناس می‌باشد کار خود را بعد از ۱۲ ماه مرخصی شروع می‌کند و مرخصی شوهرش به‌موقع او را یاری خواهد کرد.
او می‌گوید نیازی نیست به خاطر بچه از همه چیز خود دست بکشید. ما راهی میان‌بر نیاز داریم بین کار و خانواده.
وزیر خانواده آلمان می‌گوید: ”این آغاز دورانی جدید است. دوران خانواده‌های صمیمی.“ با تصویب این قانون پدران و مادران واجد شرایط می‌توانند تصمیم به داشتن بچه بگیرند.