کودکان همواره درصدد این هستند که خط قرمز محدودیت های خود را آزمایش کنند تا ببینند آیا راهی وجود دارد یا خیر والدین نیز اغلب در این برخوردها کنترل خود را از دست داده و احساساتی می شوند. متخصصان بر این باورند که رفتار کودکان در اکثر مواقع نیاز به تذکر دارد.
پذیرش این واقعیت بدین معنا نیست که والدین کناری نشسته و نظاره گر رفتار نادرست کودک خود باشند، بلکه نقش اصلی آنها تربیت کودکی سالم و فعال است و آنها باید رفتارهای کودک خود را مدیریت کنند. این الگوهای مدیریتی در کودکان متفاوت است. بهترین شیوه مدیریت رفتار کودک، تمرکز بر یافتن علت رفتار نادرست کودک است که این علل و عوامل می توانند هر روز، هر ماه و یا هر سال تغییر کنند. تکنیکی که امروز مؤثر واقع می شود، شاید فردا کاملاً بی اثر باشد. از این رو لازم است والدین در برنامه ریزی مدیریت رفتار کودک مواردی را مدنظر قرار دهند.آنها باید در پی یافتن الگوی رفتاری مناسب کودک خود باشند و هرگز درصدد الگوبرداری از دیگران برنیایند زیرا همانطور که گفته شد، شیوه رفتاری مؤثر برای یک خانواده ممکن است در خانواده دیگری بی اثر باشد. علاوه بر این حتی شیوه مناسب برای کودکان یک خانواده نیز از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. همچنین ممکن است یک تکنیک و روش خاص تنها در شرایط خاصی برای یک کودک جواب دهد و در سایر مواقع نیاز به تنظیم روش جدیدی احساس شود.